Uit de Vaesheimerbode

Alweer een maand geleden speelde toneelvereniging Vessem de klucht ‘wat een schatje’. Na een mindere eerste avond en als gevolg daarvan een wat lage score in het Eindhovens Dagblad, waren er tijdens de vier uitvoeringen minder toeschouwers te verwelkomen dan in andere jaren.

Dat is jammer natuurlijk, maar de mensen die er wél waren, hebben naar eigen zeggen een leuke avond gehad. Het Vessems toneel krijgt, zoals een van de spelers terecht opmerkt, altijd tijdens de uitvoeringen een aantal ‘groeistuipen’. Hij bedoelde dat het stuk en de spelers gaandeweg de uitvoeringen steeds beter worden. Dat mag de toneelgroep meteen ook als (opbouwende) kritiek meenemen voor het komend jaar; Er mogen kleine dingen mis gaan, het blijft amateurtoneel, maar het stuk moet er staan. Daar zal serieus werk van gemaakt moeten worden, maar de regisseur kennende gaat dat zeker lukken.

Loading script and Flickr images

Terug naar ‘wat een schatje’. Het verhaal gaat, zoals de  titel al zegt, over een schatje. Eentje die opgegraven wordt en tegelijk over de opgraver Dieter Koolhaas zelf.  Ted Blox speelt met veel overtuiging de nichterige homo, die de vrouwen van het lijf moet slaan. Met al zijn maniertjes, gebaartjes en stemmetjes blijft Ted, als toneelspeler, een genot om naar te kijken. Zijn voornaamste belaagster is Madelon (Suzanne van Hoof), die letterlijk alles in de strijd gooit om Dieter voor zich te winnen. In de rol van verleidelijke vamp zet Suzanne een geweldig debuut op de planken. Een talentje waar de toneelvereniging nog veel plezier aan gaat beleven. De concurrentie moet uit andere vaatjes tappen om Dieter voor zich te winnen. Zo is daar Deborah, ruwe bolster en blanke pit. De rol van Deborah is Resi Roefs op het lijf geschreven. Het moet een heerlijk gevoel zijn om zo’n rol zó te kunnen spelen. Verder Dian, een onstuitbare roddeltante, gespeeld door Koosje van Hoof. Dian krijgt zelfs een open doekje vanwege haar geroddel en dat kunnen er maar weinig zeggen. Zelfs Oma van Veld (Annie Liebregts) probeert mee te dingen naar de hand van Dieter. Met boerenkoolstamp en een gebreide trui, maar vooral met goed toneelspel overtuigt Annie. Ze zei telkens weer blij te zijn na de voorstelling, want het kost haar zeker kruim, maar de oogjes glimmen van de pret. Goed werk, Annie. Christian, de kleinzoon gespeeld door Peter Henst, maakt haar het leven zuur. Hij doet dat zo goed dat je het publiek bijna kon horen denken; “sla dat jong nou toch eens tegen zijn oren”! Misschien waren beide Veld’jes in dialect nóg beter uit de verf gekomen.

De laatste dame die op haar manier naar Dieters gunsten dingt,  is de alternatieve Ineke de Vrees. Karin Liebregts speelt deze rol weer op onnavolgbare wijze. Zelfs met een laken over het hoofd weet deze toneelspeelster pur sang te overtuigen. Knap!! (Recensie in Vaesheimerbode 2008)

Het zijn het zware tijden voor Ron de Vos een respectabele huurbaas! Niet de kredietcrisis maar het gedrag van de huursters bezorgen hem hoofdbrekens.Inderdaad, allemaal vrouwen en allemaal, vrijgezel, vrij-jaloers, vrij-eigenzinnig, vrij-postig en vrij snel aangebrand. Financieel is Ron een tevreden mens dus dat verzacht; Hij laat alle perikelen langs zijn mooie, koude kleren afglijden. Tot de nieuwe huurder op nummer 6 ten tonele verschijnt. Van de ene op de andere dag hebben onze lieftallige, alleenstaande dames iets anders aan hun hoofd. De strijd om Dieter, de nieuwe huurder,  brandt in alle hevigheid los. De dames gooien al hun charmes in de strijd en dat leidt dan weer tot dolkomische taferelen. Ze vinden hem helemaal het einde; wat een schátje!!
De enige die dat niet in de gaten lijkt te hebben, is Dieter zelf. Hij gaat  ‘rustig’ verder met het inrichten en verbouwen van zijn huurwoning. Tijdens het graven van een fundering worden een aantal gouden munten gevonden. Hebben die goudstukken te maken met een alom bekende oude legende? Het zal toch niet zo zijn dat die schat hier in het hofje begraven ligt…..Dan blijkt eigenaar Ron toch maar een hele gewone huisjesmelker te zijn, die snel rijk wil worden.  Dus  de huurders zullen plaats moeten maken voor de zoektocht naar deze schat. Dit gooit de spreekwoordelijke knuppel in het, toch al oververhitte, hoenderhok. De chaos, die dan ontstaat, is zeker de moeite van het bekijken waard.Een nieuwe buurman zet de vijf vrijgezelle dames (en een kleinzoon) die in een hofje wonen volledig op scherp. Allemaal azen ze op verkering met de huurder die tijdens een verbouwing een zak met goud vindt. De huisbaas van het stel denkt de schat te kunnen claimen en dreigt de hele boel plat te gooien.

Meer Wat een schatje