Redelijke klucht heeft meer snelheid nodig

Recensie ED door Marieke van Roessel. dinsdag 16 december 2008. Stuk: ‘Wat een schatje’ Tekst: Mark Moors.
door: Toneelgroep Vessem, Regie: Andre Lelie
Gezien zaterdag 13 december. Nog te zien zaterdag 20 en zondag 21 december, in Den Boogerd, Vessem.

Een nieuwe buurman zet de vijf vrijgezelle dames (en een kleinzoon) die in een hofje wonen volledig op scherp. Allemaal azen ze op verkering met de huurder die tijdens een verbouwing een zak met goud vindt. De huisbaas van het stel denkt de schat te kunnen claimen en dreigt de hele boel plat te gooien.
SPEL 62
Met twee debutanten in de spelersgroep zet Toneelgroep Vessem een redelijke klucht neer. De personages zijn uiteraard vreselijk stereotiep; een homo waar de nichterigheid met liters vanaf druipt, een huisbaas zo glad en geniepig als ze maar zelden voorkomen en een spirituele buurvrouw die met zoveel kracht Moeder Aarde aanroept, dat je bijna van je stoel valt. Iedereen blijft redelijk in de rol. Jammer is dat de spelers soms vergeten te spelen zónder tekst. Als er bijvoorbeeld om de gunst van de buurman wordt 'gevochten' laat iedereen elkaar keurig uitpraten en staan de spelers op hun beurt te wachten.

Er zou meer snelheid in het spel mogen zitten waardoor grappen beter tot hun recht komen. Dat de soufleuse soms te horen is, is onvergeeflijk.
REGIE 52
De muziek die in de eerste scène te hard staat, blijft heel lang te hard staan. Niet handig voor het volgen van het verhaal, terwijl we dan juist het stuk ingetrokken moeten worden.
Vanwege het feit dat er vaak veel mensen tegelijk op het podium zijn, zou er meer aandacht aan non-verbaal spel gegeven mogen worden. Als de bewoners horen dat hun huizen tegen de grond gaan, lijken ze dat (non-verbaal) behoorlijk rustig op te nemen. Pas als ze tekst hebben, komt er passie in het spel. De wisselingen tussen de bedrijven gaan te langzaam en de muziekkeuze is onduidelijk.  Dat Suzanne van Hoof nog op het toneel is als de lichten aangaan voor de pauze, is ook geen plus.
VORMGEVING 60
Prima, keurig hofje. Zeer verzorgd, maar weinig verrassend decor. Wel typisch dat op zo'n bloedhete zomerdag de bloemen er zo florissant bijstaan, overigens.
DRAMATURGIE 55
Het verhaal heeft een heel lang middenstuk waarin weinig tot niets lijkt te gebeuren. De ontwikkeling stokt: de bewoners weten al heel lang dat er gesloopt dreigt te worden, maar komen desondanks veel te langzaam in actie. De aandacht verslapt door het hoge 'kabbelgehalte'. De climax laat te lang op zich wachten.
BELEVING 61
Een aardige voorstelling, die redelijk goed ontvangen werd in Den Boogerd. Persoonlijk denk ik dat meer snelheid het stuk spannender maakt.

TOTAAL 290

Meer Wat een schatje